لطفاً صبر کنید...
مانتو قطعه کانونی استایل بیرونی در ایران است و بیشترین مساحت بصری پوشش را تشکیل میدهد. درک رفتار افتادگی پارچه (Drape Coefficient)، تناسب بالاتنه و خط کمر با قد، تفاوت میان یک مانتوی بازاری کمدوام و یک پوشش خوشدوخت ساختارمند را مشخص میکند.
مناسب محیطهای آکادمیک، اداری و دیدارهای کاری
دارای لاییکشی کامل در بخش جلو و یقه، با اپلهای باریک جهت برقراری خط صاف شانه. ساختار این مانتو شبیه کتهای کلاسیک بوده و ظاهری بسیار کاریزماتیک ایجاد میکند.
مناسب فصول متغیر پاییز و بهار
استفاده از پارچههای ضدآب گاباردین یا مموری همراه با جزئیاتی چون مچبند، کمربند دو سگک، و شنل پشت که ساختاری شیک و چندلایه میسازد.
مناسب استایلهای ماکسی، بهاره و تابستانه
ریزش سنگین پارچههایی مانند کرپ باربی یا حریر ژرژت، بدون درز چسبان در پهلو؛ آزادی حرکت کامل به همراه وقار بصری سنتی و مدرن.
روزمره، دانشگاهی و پیادهروی
قد متوسط بالای زانو با فرم پیراهن مردانه؛ سبک، دوختهشده از لینن یا پوپلین نخی و ستپذیر با شلوارهای راسته و مام استایل.
لایی پرشین یا لایی حریر مرغوب که با پرس حرارتی صنعتی به پشت پارچه متصل میشود، از شل شدن و پف کردن یقه و پیش سینه جلوگیری میکند و باعث میشود مانتو همانند یک کت لوکس پس از چندین بار خشکشویی قالب خود را حفظ کند.
کرپ فیونا و فاستونیهای پشم-ترویرا سبک بهترین عملکرد را دارند؛ زیرا در برابر سایش پشتی صندلی مقاومت عالی داشته و کمترین میزان پرزدهی و چروکپذیری را ثبت میکنند.